Frank
Vandenbroucke

Deze federale regering voert moeilijke hervormingen door. Ze zijn nodig om de welvaartsstaat een duurzame toekomst te geven. Maar op korte termijn kunnen ze ook impact hebben op het inkomen van mensen, met name mensen die al lang met een uitkering leven. Dat feit willen we niet wegmoffelen: het komt erop aan het juiste antwoord op die kwetsbaarheid te geven. Een samenleving beoordeel je immers niet op haar rijkdom, maar op hoe zij omgaat met haar meest kwetsbare burgers in de moeilijkste tijden. Dat is een politieke keuze.

Vandaag loopt meer dan één op de tien mensen in dit land risico op armoede. Eén op de vijf Belgen leeft van dag tot dag, zonder enige reserve. Eén onverwachte rekening, één gezondheidstegenslag, één verlies van werk volstaat om een gezin in een cascade van schulden te duwen waaruit het zonder hulp nauwelijks nog uitkomt. Dat is geen abstracte statistiek. Dat zijn mensen van vlees en bloed, kinderen die niet volwaardig kunnen deelnemen aan de samenleving, ouders die 's nachts wakker liggen van de facturen, zieken die zorg uitstellen omdat ze die niet kunnen betalen.

Mensen kiezen niet voor armoede, politiek beleid bepaalt mee hoe groot armoede is en blijft. Daarom maken we de politieke keuze om hier geen vrede mee te nemen, niet uit naïviteit, maar uit overtuiging: armoede is en mag geen noodlot zijn.
Vandaar dit plan.
 

U kan het raadplegen via volgende link: